Mybet

Λυπηρή η εικόνα της Αθήνας

στο κέντρο της και στα περίχωρα. Σκουπίδια παντού. Άλλοτε ξεχειλισμένοι κάδοι, μα εξίσου συχνά, αηδιαστικές μάζες απορρημάτων
στους δρόμους, ακόμα και στις πιο κοντινές του Συντάγματος οδούς. Πορείες και απεργίες συμβάλλουν στο να αναδειχθεί η πραγματική, αντιαισθητικά-και από κάθε άποψη-άναρχη, κατάσταση και εικόνα που αρμόζει σε αυτήν την πρωτεύουσα. Γειτονιές που άλλοτε θεωρούνταν όχι μόνο αξιοπρεπείς και καθαρές, μα με πολλές έννοιες ελπιδοφόρες ( ο πατέρας μου υποστηρίζει πως το 1970 κυκλοφορούσαν και κατσίκες στην περιοχή των Ιλισίων), όπως η Κυψέλη ή του Ζωγράφου και άλλες, σήμερα πλέον ανήκουν, υπερήφανες ή λιγότερο, στην αυτοκρατορία του τσιμέντου, της κάκιστης δόμησης και γενικότερα θα λέγαμε πως είναι μη...κυκλοφορήσιμες. Κάποιος (σίγουρα υπάρχουν αρκετοί) θα μπορούσε να χαρακτηρίσει τη λύπη μου ως "χλιαρή, απογοητευτική, παθητική στάση ενός μέσου παρτάκια αστού.". Επιτρέψτε μου παρακαλώ, αγαπητοί συνάδελφοι, να λυπάμαι, και-το χειρότερο!-να αναρωτιέμαι μήπως αυτή η κατάσταση (έχω αρκετούς λόγους) μας αξίζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: